Laat maar komen, dachten wij…
Geplaatst op 22. aug, 2010 door Agnes van Zanten in Pechverhalen
Ik ben vandaag wat vroeger opgestaan om een ochtendwandeling te maken in het dorpje waar ik verblijf.
Het was heel rustig. Een oude man zat op een bankje onder een boom te genieten van een kopje koffie en de rust. Hij zwaaide naar me en zei ‘Bonjour Agnès’. Het is een klein dorpje. Iedereen kent er iedereen. Ik stapte bij de bakker binnen en had me voorgenomen om een stevig ontbijt klaar te maken. Stel dat het vandaag ook zo druk zou worden als gisteren. Dus bestelde ik enkele koffiekoeken en nam een broodje met extra granen mee.
Om 8 uur was iedereen op het steunpunt. Laat maar komen, dachten wij. Wij zijn er klaar voor. Maar… er kwamen geen oproepen, tot even voor de middag er een probleem was op camping Le Pommier.
Een Peugeot 206 had een lek in de uitlaat. We hebben dan onmiddelijk een nieuwe besteld. Maandag zal de nieuwe uitlaat op het steunpunt aankomen en dan kan de wagen gemaakt worden. Wat me opvalt is dat steeds meer en meer mensen spontaan naar het steunpunt bellen. Het flyeren, het uitdelen van gadgets en onze aanwezigheid op de diverse campings bewijst zijn nut.
Na de lunch gingen we de snelweg op. Op zoek naar gestrande reizigers. Maar ook hier was het heel erg rustig. Geen pechgevallen. Prima dachten René en ikzelf. Op het einde van de middag zijn we terug naar het steunpunt gereden. Daar hebben wij samen met Valérie lekker iets fris gedronken en zat de dag erop. Heel raar hoe het ineens kan veranderen. Ik ben benieuwd wat het morgen zal worden.
Fijne avond en tot morgen!
Agnes van Zanten
Nederlands
Français

Leen
23. aug, 2010
Hoi Agnes,
Geniet van het laatste weekje Montelimar. Jij en alle monteurs/hulpverleners hebben er fantastisch werk geleverd!
Groeten,
Leen