Agnes van Zanten

Door de ogen van de hulpverleners…

Geplaatst op 20. aug, 2010 door Agnes van Zanten in Pechverhalen

Inmiddels weten jullie wel wat ik zoal doe, in het doorgaans zonninge Montélimar. Ook hebben jullie ruw kennis kunnen maken met onze monteurs. Echter vind ik het zolangzamerhand wel gepast om het woord monteur te vervangen door hulpverlener.

Dat is namelijk wat ze de hele dag door doen. Mensen helpen. Vaak belangenloos. Erg leuk om mee te maken. In het begin hebben we natuurlijk het team Peter en Joop gehad. Peter is inmiddels weer in Montélimar, maar Joop is weer terug in Nederland. Ik heb hem recent nog gesproken en hij mist het hulp verlenen wel een beetje. Tuurlijk, in zijn eigen bedrijf helpen ze ook mensen, maar het is toch wat gestructureerder… en zeker veel meer gepland. Want de mensen die ze in Frankrijk helpen, willen dat natuurlijk liever niet!

Ik kan me nog goed herinneren dat Joop vier Belgen met een Laguna op weg geholpen heeft. Een mooi staaltje innovatie natuurlijk, maar vooral een teken van de doelgerichtheid waarmee de hulpverleners te werk gaan. Een supermooi aanvullend voorbeeld heb ik meegemaakt met Wouter, die een krukaspully van een Opel moest vervangen. Dat kon natuurlijk niet ter plekke, maar de mensen werden wel ter plekke geholpen… verder geholpen, met een hotelovernachting, vervoer naar het hotel, etc.

Ik denk dat elke monteur die aanwezig is of was, het beeld van hulpverlener wel kan beamen. Een hulpverleners, dat is ook echt gaaf om te zien, werken buiten elke vorm van bureaucratie om. Er wordt niet gekeken of je klant bent van Bosch Car Service, BOVAG, ANWB, Route Mobiel of helemaal nergens… je wordt gewoon geholpen. Ook nationaliteit maakt niet uit. Of

Denk bijvoorbeeld nog eens aan het verhaal van Christopher en Tom, die onderweg een Fransman in een oude Mercedes tegen kwamen. Met een noodoplossing werd de fransman kostenloos verder geholpen… weer geholpen.

Ook wil ik nog maar eens benadrukken dat ook de openingstijden van het steunpunt niet heilig zijn. Zeker niet voor de hulpverleners. Want mensen met pech doen dat niet omdat ze dat graag willen, het overkomt ze gewoon. Zo kan ik me nog herinneren aan een beruchte zaterdag avond, toen we een Seat Cordoba opgehaald hebben met een koelingsprobleem, weet je nog? Marcel is toen na sluitingstijd nog met de vrachtwagen nog uitgerukt om het stel, op weg naar Spanje, verder te helpen.

Al met al hebben we geweldige hulpverleners gehad op het steunpunt. Geen monteurs dus… En ik denk dat dit precies de kracht is van ons steunpunt. Altijd bereikbaar, altijd bereid om te helpen…

Joop, Peter, Gerard, Wouter, Tom, Chris, Marcel, Kees, Willem, René en René… helemaal geweldig! Ik hoop dat jullie volgend jaar weer terug komen!

Groetjes,

Agnes